Egzekucja komornicza zaczyna się od wniosku do komornika, do którego trzeba dołączyć tytuł wykonawczy — wyrok, nakaz zapłaty albo ugodę z klauzulą wykonalności. Koszt dla wierzyciela jest w praktyce zerowy na starcie: opłatę egzekucyjną w wysokości 10% wyegzekwowanej kwoty (albo 3%, jeśli dłużnik zapłaci w porę) ściąga komornik od dłużnika, a nie od Ciebie.
Masz już tytuł wykonawczy — wyrok albo nakaz zapłaty zaopatrzony w klauzulę wykonalności? To dopiero przepustka do egzekucji, nie jej koniec. Poniżej krok po kroku: jak złożyć wniosek, który komornik go przyjmie i ile cała procedura kosztuje.
Jeśli w zasądzonej kwocie znalazła się też rekompensata 40, 70 lub 100 EUR z art. 10 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (dalej: u.p.n.o.), nie musisz jej egzekwować osobno. Trafia do tej samej sumy, którą obejmuje tytuł wykonawczy, i komornik ściąga ją razem z należnością główną — bez dodatkowego wniosku.
Jak złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji?
Wniosek składa się do komornika (można na urzędowym formularzu) i dołącza się do niego tytuł wykonawczy (art. 796 § 1 i art. 797 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, dalej: KPC). We wniosku wskazujesz świadczenie, które ma zostać wyegzekwowane — jeśli od wydania tytułu minęło sporo czasu i wynika z niego, że roszczenie mogło się przedawnić, trzeba dołączyć dokument potwierdzający przerwanie biegu przedawnienia (art. 797 § 1¹ KPC). Sam wniosek egzekucyjny jest wolny od opłaty sądowej — to zupełnie inna należność niż opłata za nadanie klauzuli wykonalności czy wpis sądowy.
Który komornik przeprowadzi egzekucję?
Zasadą jest właściwość rewirowa — komornik działa na obszarze sądu rejonowego, przy którym został powołany (art. 8 ustawy o komornikach sądowych). W sprawach o świadczenia pieniężne wierzyciel ma jednak prawo wyboru dowolnego komornika na obszarze właściwości sądu apelacyjnego, w którym leży rewir komornika właściwego według KPC (art. 10 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych). Wyjątkiem są sprawy dotyczące nieruchomości — tam wybór nie działa. Komornik wybrany przez wierzyciela może odmówić przyjęcia sprawy tylko w ściśle określonych sytuacjach: gdy ma dużą zaległość w prowadzonych egzekucjach, niską skuteczność przy dużym wpływie spraw albo gdy od tego samego wierzyciela wpłynęło już ponad 100 wniosków w danym roku (art. 10 ust. 4 i 8 ustawy o komornikach sądowych).
Jakie sposoby egzekucji może zastosować komornik?
Wniosek o wszczęcie egzekucji z automatu obejmuje wszystkie dopuszczalne sposoby — rachunek bankowy, wynagrodzenie za pracę, wierzytelności, ruchomości — z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, do której potrzebny jest wyraźny wniosek (art. 799 § 1 KPC). W praktyce oznacza to, że nie musisz z góry wskazywać, z czego dokładnie komornik ma ściągnąć dług — może próbować kolejnych sposobów, dobierając ten najmniej uciążliwy dla dłużnika, ale wciąż skuteczny.
Ile kosztuje egzekucja komornicza?
Podstawowa opłata egzekucyjna w sprawach o świadczenia pieniężne wynosi 10% wartości faktycznie wyegzekwowanego świadczenia i ściąga ją komornik od dłużnika (art. 27 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych). Jeśli dłużnik ureguluje całość lub część długu w ciągu miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, opłata od tej części spada do 3% (art. 27 ust. 2). Do wartości świadczenia, od której liczy się opłatę, wlicza się należność główną razem z odsetkami i innymi należnościami ubocznymi — czyli także zasądzoną rekompensatę z art. 10 u.p.n.o., jeśli była częścią tego samego wyroku lub nakazu (art. 23 ust. 1–2 ustawy o kosztach komorniczych).
Przykład: masz tytuł wykonawczy na 8 000 zł należności głównej plus 40 EUR rekompensaty (ok. 170 zł), czyli łącznie ok. 8 170 zł. Komornik wyegzekwuje całość ze środków na koncie dłużnika w ciągu dwóch tygodni od doręczenia mu zawiadomienia — opłata wynosi wtedy 3% z 8 170 zł, czyli ok. 245 zł, i płaci ją dłużnik, nie Ty. Gdyby zapłacił dopiero po kilku miesiącach, po wyczerpaniu innych sposobów egzekucji, opłata wzrosłaby do 10%, czyli ok. 817 zł — nadal obciążając dłużnika.
Poza opłatą egzekucyjną mogą pojawić się zaliczki na wydatki komornika — na przykład na ustalenie majątku dłużnika czy doręczenia korespondencji (maksymalnie 60 zł jednorazowo na doręczenia, więcej tylko przy realnie wyższych kosztach). Te zaliczki płaci wierzyciel z góry, ale przy skutecznej egzekucji odzyskuje je od dłużnika jako koszty postępowania (art. 6, 7 i 9 ustawy o kosztach komorniczych).
Co jeśli zdecydujesz się umorzyć postępowanie?
Jeżeli sam złożysz wniosek o umorzenie egzekucji, opłata stosunkowa w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania obciąża co do zasady Ciebie jako wierzyciela. Wyjątek: jeśli umorzenie wynika z tego, że dłużnik spłacił dług (albo zawarliście porozumienie co do sposobu lub terminu spłaty) w ciągu miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, opłatę ponosi dłużnik. Po tym terminie dłużnika obciąża wyższa, 10-procentowa opłata (art. 29 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych). To ważne przy negocjacjach z dłużnikiem w toku egzekucji — moment zawarcia porozumienia przesądza, kto zapłaci komornikowi.
Ile trwa cała procedura?
Ustawa nie wyznacza jednego sztywnego terminu na zakończenie egzekucji — czas zależy od majątku dłużnika i wybranych sposobów egzekucji. Komornik ma za to konkretne terminy proceduralne: czynność, na którą zażądał zaliczki, podejmuje w ciągu 7 dni od jej uiszczenia (art. 9 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych), a rozliczenie zaliczki następuje w ciągu miesiąca od poniesienia wydatków (art. 16 ust. 1). Egzekucja z rachunku bankowego bywa najszybsza — zajęcie środków komornik może zlecić elektronicznie praktycznie od razu po przyjęciu wniosku.
Podsumowanie
Wniosek egzekucyjny jest bezpłatny i wymaga tylko tytułu wykonawczego, komornika w praktyce możesz wybrać sam spośród całej apelacji (poza sprawami o nieruchomości), a koszt samej egzekucji — 10% albo 3% wyegzekwowanej kwoty — ponosi dłużnik, nie wierzyciel. Jedyne wydatki, które wykładasz z góry, to niewielkie zaliczki na czynności komornika, i te też wracają do Ciebie przy skutecznej egzekucji. Rekompensata z art. 10 u.p.n.o. zasądzona razem z należnością główną przechodzi tę samą procedurę — bez osobnego wniosku i bez dodatkowych opłat ponad te liczone od całej kwoty.
Masz faktury zapłacone po terminie? Sprawdzimy bezpłatnie, ile możesz odzyskać — bez zobowiązań i bez opłat wstępnych. Zamów bezpłatny audyt należności.
Wolisz porozmawiać? ☎ +48 603 934 996 · ✉ kontakt@rekompensa.pl
Zobacz też: kalkulator odsetek za opóźnienie · co musi zawierać wezwanie do zapłaty · kompletny przewodnik po rekompensacie